Şuan buradaki varlıklarını büyük destek olarak gördüğüm sevgili sosyal demokratlar, hoş geldiniz, şeref verdiniz. Konuşmama başlamadan önce hepinizi en derin saygılarımla selamlıyorum.

Kentimizle ilgili görüşlerimi açıklamadan önce, müsaadenizle genel bir değerlendirme yapmak istiyorum. Önce şunu kabul edelim ki, gerçeklerden devekuşu gibi başımızı toprağa gömerek kaçıp kurtulmamız imkânsız.

Gümüşhane; Türkiye’de  illere göre gelişmişlik sırasında 71 nci sırada ve Bayburt’la birlikte, geri kalanın tamamı Güneydoğu illerinden oluşan ve 16 ili kapsayan en alt gelişmişlik grubunda yer almaktadır. Karadeniz bölgesinin en geri kalmış ilidir.(Yeni illerin bile çok gerisindedir.) Milli gelirden kişi başına aldığı pay son derece düşük durumdadır.

Az sayıda düzene uyum sağlamak suretiyle işini yürütebilenlerin dışında, özellikle de küçük ölçekli işletme ve esnafın işleri hiç parlak değil. Sanayinin ise hayali bile mevcut değil. Tarım ve hayvancılık bitmiş, köyler neredeyse boşalmış durumdadır.

 Kente işsizlik o kadar yoğun olarak hakimdir ki; kahvehaneler maalesef en yaygın ve en iyi iş yapan işletmeler durumundadır. Ülkemizde yaklaşık 8 milyon işsizimize ilaveten, her yıl istihdam piyasasına giren 700 bin gencimize iş bulmazken; dev gibi işsizler, yani umutsuzlar ordusuna yeni kitleler hızla ve artarak katılmaya devam ediyor.

IMF’ye ülkenin ümüğünü sıktırmayacağını söyleyerek meydanlarda hamasi nutuklar atan Başbakan, bugün Para Fonu ile yapılacak anlaşmayı bir başarı ve IMF’yi bir kurtarıcı gibi sunma noktasına gelmiştir. Yani ekonomide tehlike ve kriz çanları kulakları sağır edecek şiddette çalmaya devam ediyor.

Ancak ne yazık ki sorumlu olanlar işitme kaybına uğramış olacak ki, bu sesleri duymuyor veya dile getirenleri felaket tellallığı ile suçluyor. Doğal tabi, çünkü kriz onları, ailelerini ve yakın çevrelerini değil sade vatandaşı vuruyor.

Çözüm gibi uygulanan “sadaka ekonomisi” ile insanlar muhtaç ve bağımlı halde tutulmaktadır. Halkın önemli bir bölümü sadaka gibi yardımlarla idare edilmeye çalışılıyor.

Devletin kaynaklarından ve herkesin vergilerinden alınan payla insanlara yapılan bu yardımlar, sanki kendi babalarının parası veya cebinden yapılan yardım gibi gösterilerek, siyasi maksatlarla kullanılıyor.

Devletin kaynaklarının önemli bölümü kendilerine ve yakınlarına peşkeş çekilirken; bu kaynakların küçük bir bölümü, siyasi rüşvet gibi sus payı olarak halka dağıtılıyor.

Yolsuzluk, rüşvet, usulsüzlük, yağma, talan, adam kayırma, haksız kazanç ve menfaat temini öylesine almış yürümüş ki, artık bu durumlar bile insanımızca normalmiş gibi algılanıyor.

Cemaatlerce organize dilen irticai yapı iyice genişlemiş, kök salmış ve gücünü artırmaya devam ediyor. Devlet yurtlarında yer bulamayan gençlerimiz, cemaatlerin kucağına teslim ediliyor.

Yani özetle; nereden bakarsanız bakın, ülkeyi yöneten küçük ama mutlu azınlığın dışında, toplumun gerçekten durumu içler acısı. Üstelik düzelme yerine durum her geçen gün daha da kötüleşiyor.

 Fakat bütün bu gerçekler ve acı tabloya rağmen; “Hamdolsun, her şey çok iyi gidiyor.”, “Durmak yok yola devam” gibi anlamsız propaganda ve sloganlarla durumu idare edip, ne olursa olsun iş başında kalmaya çalışan bir yönetim anlayışı ülkeye hâkim durumda. Doğru, devam, iyi gidiyor, ama kimin için?

Sevgili Gümüşhaneliler; peki şehrimizin genel durumu nasıl? İnsanımız, temiz hava ve temiz suya hasret durumdadır. Çünkü halkımız; su zengini olan ilimizde, sağlıksız borulardan ve son derece pahalı olarak dere suyu içmek, havası ile ünlü yöremizde düşük kalorili kömür kullanımı ve kontrolsüzlük ve duyarsızlık yüzünden zehir solumak zorunda bırakılmaktadır. Kanalizasyon sorunu halen çözülememiştir. Mahalle aralarındaki yollar son derece bakımsızdır. Trafik tam bir keşmekeş içerisindedir.

Şehir plancılığından asla nasibini almayan son derece çarpık, plansız, estetik ve zarafetten uzak çirkin bir yapılaşma maalesef kentimize hakim olmuştur. Seçim havası buna tuz biber olmuş durumdadır. Birçok il, gecekondu önleme projeleri yaparken, şuanda ilimizde belirli yerlerde yeni gece kondular yükselmektedir.

Şehir merkezinde bahçelerden eser kalmadı. Son olarak Karşıyaka Mahallesi de bu furyaya teslim edildi. Kalan son bahçelerden şimdi ucube gidi beton yığınları yükseliyor. Kısaca şehrin mimari dokusu geri döndürülemeyecek tarzda tahrip olmuştur.

Ülkemizde Amasya, Amasra, Beypazarı gibi tarihi dokunun muhafaza edildiği yerleşim bölgelerine gıpta ile bakarken, ilimizin özgün mimari ve tarihi doku kimliğinden artık söz etmek maalesef imkânsız.

Ama hatırlatmak istiyorum ki, Gümüşhane’de yaşadığımız bu çok sorunlu ve sıkıntılı durumda, Cumhuriyet Halk Partisi ve partililerimizin hiçbir payı ve suçu yoktur.

Çünkü, bu 30 yıllık dönemde CHP dışına tüm partiler görev ve hizmet şansını bulmuşlar, ama performansları maalesef yeterli olmamıştır.

Yıllarca, yurt içi ve yurt dışında yaptığım gözlemlerde, çok güzel ve modern belediyecilik uygulamalarına şahit oldum. Memleketimde hemşehrilerimin eksik ve yanlış uygulamalarla hiç hak etmedikleri bir ortamda yaşamaya mahkum edildiğini tespit ettim.

 İşte bu nedenle; memleketime layık olduğu hizmeti sunabilmek adına bu kutsal göreve talip oldum. Artık bugün değişim zamanıdır.

Gün, Gümüşhanelilerin bu büyük ve kutsal mücadelede yerlerini belirleyerek taraf olma günüdür. Kuşkusuz, bu mücadele zor ve uzun soluklu bir mücadele olacaktır.

Bugün, gücü elde bulunduranlar bir günde bu noktaya ulaşmadılar. Bozulma ve yozlaşma nasıl zaman aldıysa, düzelme de zaman alabilir. Ama karınca gibi inatla ve sabırla çalışmak zorundayız.

Ülkemizi yeniden aydınlık yarınlara kavuşmasında, Gümüşhane’mizin de çorbada bir tuzu olmalıdır ve hiç kuşkum yok olacaktır. Sadece kendimiz için değil, gelecek kuşaklar için de bu mücadelede taraf olmak ve sabırla gayret göstermek boynumuzun borcudur.

         Gümüşhane’mizin içinde bulunduğu durum, halkımızın mutsuz ve gelecekten umutsuz hali kader değildir. Herkesin özlemini çektiği modern, temiz, çağdaş ve şirin Gümüşhane’yi halkımıza kazandırabilmek için yeni bir yönetim anlayışına ihtiyaç var. Bu nedenle bu göreve talibim. Hazırım, kararlıyım ve kendime güveniyorum.

Şimdiye kadar memleketimize hizmet ve emeği geçen herkesi; rahmet, minnet ve şükranla anıyorum. Ancak; daha iyisini ve daha güzelini yapabileceğime inanıyor ve bu konuda siz sayın hemşehrilerime söz veriyorum! Kimseyi mahcup ve pişman etmeyeceğim. Şunu ifade etmek istiyorum ki, sonucu ne olursa olsun bu mücadeleden asla vazgeçmeyeceğim.

Tüm iyi niyetimle yola çıktım. Bu yarışı kazanacağız. Özlemi duyulan Gümüşhane’yi oluşturmada, halkımızla el ele, gönül gönüle hep birlikte demokratik katılım anlayışıyla çalışacağız.

Sevgili Gümüşhaneliler; bakın, şu an ne kadar güzel bir tabloyla karşı karşıyayız. Lütfettiniz, desteğinizi göstermek için buraya teşrif ettiniz. Hepinize çok teşekkür ediyorum. Ayağınıza, yüreğinize sağlık. Bu duruş ve bu destek, bize ve dostlarımıza güven ve moral, rakiplerimize ise endişe ve korku veriyor.

Sizlerin de bu mücadelede aktif gayretlerinize ve desteğinize ihtiyacım var. İnanıyorum ki, hep birlikte ve herkesi kucaklayarak başaracağız.

 Unutmayın, dağınık olduğumuz dönemlerde kimin eline ne geçti? Hep kenarda bırakıldık, hep ihmal edildik ve yıllarca partizanca ayrımcılığa muhatap olduk.

Oysa geçmişte birlik beraberlik içerisinde hareket eden halkımız   20 yıllık Sebahattin AYTAÇ efsanesini yaratmış ve en güzel hizmeti de yine bu dönemde görmüştür. Size söz veriyorum, çok çalışacağım ve hep birlikte ikinci Sebahattin AYTAÇ dönemini 29 Mart akşamı başlatacağız.

Geçmiş yıllarda sosyal demokratların, dağınık ve hedefsiz kalarak, başkalarına destek vermesi gibi durumlara alışkın olan ve ellerini ovuşturarak yine aynı sonucu elde etmeyi bekleyenlere sesleniyorum. İşte biz buradayız, bu coşkulu kitleyi görün, hiç olmadığı kadar kararlı, inançlı ve güçlüyüz. Ben bu inançlı kitle ile gurur duyuyorum.

 Çok şükür şuan solda birlik beraberliğimizi sağladık ve ortak hedefimize odaklandık. Hedefimiz açık ve tek, bu seçimde, belediyeyi 30 yıl sonra yeniden kazanacağız.

Açıkça ifade ediyorum ki, solun kendi dışında hiç bir kimseye ve partiye verecek ve ziyan edecek tek bir oyu bile yoktur. Gücümüzü bu kez herkese göstereceğiz. Soldan destek alabileceğini hayal edenler, bu kez kusura bakmayın, avuçlarınızı yalayacaksınız.

Gümüşhane’nin üzerindeki ölü toprağını atacağız, kentimize giydirilen muhafazar yaftasını yırtacağız, ulaşabildiğimiz kadar çok insanımıza ulaşıp, halkımızı tekrar kazanacağız. Çünkü, gelecek nesillere karşı sorumluluklarımız var.

Zaferimiz, sadece güzel ilimizin makus talihini kırmakla kalmayacak, Anadolu’muzun bir çok kentine örnek olacaktır. Bu mücadelenin sonucunda arkamızda, insanımıza ve kültürümüze yakışır eserler bırakmanın haklı onur ve gururunu hep beraber yaşayacağız.

Son olarak şuna tüm kalbimle inanıyorum ki; 29 Mart’tan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Artık değişim zamanı dedik, değiştireceğiz ve söz veriyorum           1 Nisan’da o merdivenlerden hep beraber elele, kol kola gururla çıkacağız.

 Mücadelemizde göstereceğinizden emin olduğum destek, emek ve gayretleriniz için, şimdiden sonsuz teşekkürlerimi sunuyor ve sizleri saygı ile selamlıyorum

SEVGİLİ GÜMÜŞHANELİLER;

PARTİMİZİN KARARI VE SİZ SAYIN HEMŞERİLERİMİN KATKILARI İLE CUMHURİYET HALK PARTİSİNDEN GÜMÜŞHANE BELEDİYE BAŞKANLIĞINA ADAY OLMANIN ONUR VE GURURUNU TÜM KALBİMLE YAŞIYORUM.

            1966 YILINDA GÜMÜŞHANE İLİ BEYÇAM KÖYÜNDE; MERHUM EMEKLİ ÖĞRETMEN NECİP AĞAÇ’LA, MERHUME EMEKLİ ÖĞRETMEN ARİFE AĞAÇ’IN ÇOCUĞU OLARAK DÜNYAYA GELDİM. İLK VE ORTA OKULU GÜMÜŞHANEDE OKUDUM. SONRA SIRASIYLA; KULELİ ASKERİ LİSESİ, KARA HARP OKULU VE KARA KUVVETLERİ ULAŞTIRMA OKULUNU BİTİRDİM.

            20 YIL SÜRE İLE TSK KARA KUVVETLERİNDE; ÇEŞİTLİ GÖREVLERİ BAŞARIYLA İCRA ETTİM. YAKLAŞIK BİR YIL SÜRE İLE YURT DIŞINDA (ABD VE ALMANYA) EĞİTİM ALDIM. İKİ YIL SÜRE İLE YURT DIŞINDA ÇEŞİTLİ GÖREVLERDE BULUNDUM VE ÇOK SAYIDA ULUSLARARASI TOPLANTI, SEMİNER VE ÇALIŞMAYA KATILDIM.

            HİZMET SÜRESİMİ TAMAMLAMAYI MÜTEAKİP YARBAY RÜTBESİ İLE TSK’DAN EMEKLİ OLMAK SURETİYLE AYRILDIM. İYİ DERECEDE İNGİLİZCE BİLİYORUM. EVLİ VE BİR ÇOCUK BABASIYIM.

SEVGİLİ GÜMÜŞHANELİLER;

BEN BU ŞEHRİN EVLADIYIM, KENDİMİ YILLARDIR BU MEMLEKETE HİZMET İÇİN HAZIRLADIM. İDDALIYIM, DONANIMLIYIM, BİLGİLİYİM VE SONDERECE KARARLIYIM. GÜMÜŞHANEYİ BU KAOSTAN VE BAŞIBOŞLUKTAN KURTARACAĞIM. HEDEFİMİZ; TEMİZ, GÜZEL, ÇAĞDAŞ, MODERN, KENDİ GELİRİNİ YARATAN, İSTİHDAM SAĞLAYAN, HER KÖR KURUŞU; HİÇ BİR ÇIKAR GRUBU VE KESİME AYRICALIK VE KAYIRMACILIK YAPMADAN, KAYNAKLARINI HALKA EŞİT VE ADİLCE HİZMET ETMEK ÜZERE KULLANAN ÖRNEK BİR BELEDİYEYİ GÜMÜŞHANEMİZE KAZANDIRMAKTIR. BU KONUDA SON DERECE MANTIKLI VE FİZİBİLİTESİ YAPILMIŞ PROJELERİMİZ HAZIR. İDDİALI VE UMUTLUYUZ.

GÜMÜŞHANEMİZ’DE DURUM MALUM, ŞEHİR PLANCILIĞINDAN ASLA NASİBİNİ ALMAYAN UYGULAMALAR VE HER YERE KAT VE DAİRE, YANİ RANT GÖZLÜĞÜ İLE BAKILMASININ KORKUNÇ SONUCU ORTADA. SON DERECE ÇARPIK, PLANSIZ, ESTETİK VE ZARAFETTEN UZAK ÇİRKİN BİR YAPILAŞMA MAALESEF KENTİMİZE HAKİM OLMUŞTUR.

            AMA BUNLAR CESARETİMİZİ KIRMIYOR. BİZ BUGÜN HER ZAMANKİNDEN DAHA GÜÇLÜYÜZ. TÜRKİYE’NİN HER YERİNDE BUGÜN CUMHURİYET HALK PARTİSİ VE HALK PARTİLİLER SİLKİNMİŞ, İKTİDARA YÜRÜMEKTEDİR. ARTIK UMUT CHP’DİR. ARTIK BUGÜN DEĞİŞİM ZAMANIDIR. YOKSULUN, DÜŞKÜNÜN, YOKSULLUK VE ACZİNİ SÖMÜREREK KENDİLERİNE YATLAR, KATLAR, GEMİLER ALAN, ÇOCUKLARINA VE BÜTÜN YAKIN ÇEVRELERİNE İKBAL KAPILARI AÇAN, SOYGUNCU VE YOLSUZLUĞA BOĞAZINA KADAR BATMIŞ, DİN İSTİSMARCISI YÖNETİM ANLAYIŞINDAN KURTULARAK, ÜLKEYİ AYDINLIK VE TEMİZ GELECEĞE TAŞIMA ZAMANIDIR.

 MEDYANIN YANLI TUTUMU VE BÜTÜN OLUMSUZ PROPAGANDALARA RAĞMEN BİLİYORUZ Kİ; TÜRKİYE,  EN ÇAĞDAŞ, EN DÜRÜST VE EN GÜZEL BELEDİYECİLİK ANLAYIŞI İLE CHP’Lİ BELEDİYELER DÖNEMİNDE TANIŞMIŞTIR.

GÜMÜŞHANEMİZ DE EN GÜZEL BELEDİYECİLİK HİZMETİNİ YAKLAŞIK BEŞ DÖNEM BELEDİYE BAŞKANLIĞI YAPAN, NUR İÇİNDE YATSIN MERHUM SEBAHATTİN AYTAÇ DÖNEMİNDE YAŞAMIŞTIR. GÜMÜŞHANE BELEDİYESİNİ ALACAĞIZ. BU YOLDA BÜYÜK BİR GAYRETLE ÇALIŞACAĞIZ. ÖNCE GÜMÜŞHANE’Yİ SONRA İKTİDARI ALACAĞIZ.

HERKESE AÇIKCA İFADE EDİYORUM Kİ ARTIK SOSYAL DEMOKRATLARIN KİMSEYE VERECEK TEK BİR OYU VE DESTEĞİ YOKTUR.  HEMŞERİLERİMİZDEN BÜYÜK TEVECCÜH VE DESTEK GÖRÜYORUZ. OYLARIMIZA SAHİP ÇIKACAĞIZ, GÜCÜMÜZÜ HERKESE GÖSTERECEĞİZ, PLANLI, PROGRAMLI ÇALIŞACAĞIZ, SON DERECE İDİALI, KARARLI VE AZİMLİYİZ. BELEDİYE SEÇİMLERİNİ KAZANACAĞIZ. VE BUNU HEP BİRLİKTE BAŞARACAĞIZ.

CUMHURİYET HALK PARTİSİ VE HALK PARTİLİLER OLARAK; BİZ KURDUK ONLAR BOZDULAR, YAPTIK YIKTILAR, BİRDİK BÖLDÜLER, HERŞEYİMİZİ SATTILAR. AMA BİZ YILMADIK, BIKMADIK VE TESLİM OLMADIK. YENİDEN GELİYORUZ, YENİDEN KURACAĞIZ VE SORUMLULARINDAN DA HESAP SORACAĞIZ. HEPİNİZE SAYGILAR SUNUYORUM.

AKHANE !! 

            Son günlerde güzel ve yalnız memleketimde dikkatimi çeken bir konuyu siz hemşerilerimle paylaşmak istiyorum. Çok değişik alanlarda faaliyet gösteren küçük-büyük ticarethane ve kuruluşların tabelalarında “AK” lı isimlere oldukça sık rastlanıyor. Yine “AK” lı plakalardaki artış bir başka göze çarpan olgu.

            Sorgulayıcı bir gözle bakabilen herkesin dikkatini çekebilecek bu “AK” sevgisinin nedeni ne olabilir diye düşünmemek elde değil. Acaba “GÜMÜŞ”le ilgili olabilir mi? Öyle ya gümüş de açık ve parlak rengi ile “AK”ı çağrıştırıyor olabilir. Somut artı değerini henüz görülmemiş ve görülme umudu tartışmalı olmasına rağmen, gümüşün en azından nostaljik sempatisi bu kente hakimdir. Bu neden akla yatkın gibi görünmekle beraber bu tez yeterince tatmin edici değil. Bu tutkulu modanın son yıllarda yoğunlaştığını göz önüne alırsak; daha mantıklı sebepleri olmalı.

            O halde “AK” tutkusunun sebebini anlayabilmek adına konuya; ekonomik, sosyolojik, kültürel ve siyasi bir perspektifle bakalım. Gümüşhane; Türkiye’de  illere göre gelişmişlik sırasında 71 nci sırada ve Bayburt’la birlikte geri kalanın tamamı Güneydoğu illerinden oluşan ve 16 ili kapsayan en alt gelişmişlik grubunda yer almaktadır.(5 nci grup). Karadeniz bölgesinin en geri kalmış ilidir.(Yeni illerin bile çok gerisindedir.) Milli gelirden kişi başına aldığı pay son derece düşük durumdadır. Tamamının Doğu ve Güneydoğudaki ilerden oluşan içinde bulunduğu gruptaki birçok ilin; ne kadar etkisi göreceli ve tartışmaya açık gibi görülmekle beraber, en azından GAP gibi bir umudu varken; tarihin her döneminde daima devletine bağlı ve sadık kalmış güzel ilimin böyle bir hayali dahi yoktur.

Az sayıda düzene uyum sağlamak suretiyle işini yürütebilenlerin dışında! özellikle de küçük ölçekli işletme ve esnafın işleri hiç parlak değildir. Çok eski ve köklü işletmeler ya kepenk kapatmış ya da bunun hazırlığını yapar durumdadır. Sanayinin hayali bile mevcut değildir.

Tarımsal üretimden elde edilen gelir % 2.5 artarken, mazot fiyatlarındaki artış % 100, gübre fiyatlarındaki artış ise % 200’ü bulmuştur. Tarım ve hayvancılık bitmiş, köyler neredeyse boşalmış durumdadır. Kente de aradığını bir türlü bulamayan insanımız; artık yaşamak için çok zor ve sorunlara boğulmuş olmasına rağmen hala büyük kentlere göç etme eğilimi ve isteğini muhafaza etmektedir.

 Kente işsizlik o kadar yoğun olarak hakimdir ki; kahvehaneler maalesef en yaygın işletmeler durumundadır. Ekonomik bozulma, işsizlik ve umutsuzluğun yarattığı kültürel bozulma; kente adi ve adli suçlarda ciddi artışlara yol açmaktadır. Çözüm gibi uygulanan “sadaka ekonomisi” ile insanlar muhtaç ve bağımlı halde tutulmaktadır.

Eğitim sektörü gelişmişlik sırasında 69 ncu sıradadır. Son yıllarda OKS ve ÖSS’daki başarı düzeyi yumuşak bir ifade ile mahcubiyet yaratmaktadır. Öyle ki söz konusu sınavlardaki başarı oranı; Mardin, Şırnak ve Hakkari gibi illerle hemen hemen aynı düzeydedir ve gelişme ve düzelme eğilimi de göstermemektedir. Sanayisi ve tarımı olmayan bir ilde, makus talihin yenilebilmesi için sarılacak tek umut kapısı olan eğitimin içinde bulunduğu bu durum, insanımızın gelecek umudunu iyice kırmaktadır.

Evet; yukarıda yaptığımız değerlendirmelerden sonra analizimize tekrar dönelim. Bütün bu trajik tablo gösteriyor ki; “AK” tutkusunun siyasi bir yanı olamaz, daha doğrusu eşyanın tabiatı gereği olması makul ve normal değil. Çünkü bu siyasi bir simgeyi çağrıştırıyorsa ve bu ifade “Adalet” ve “Kalkınma” kelimelerinin kısaltması olarak algılanıyorsa, güzel ilimin kalkınmadan payını adil olarak alamadığı aşikardır. Kısaca bu tutku karşılıksız, platonik bir aşk gibi, yani mantıklı değil.

Ama biz yine de polyannacılık oynayalım, hayal kurmaya devam edelim, mevcut hüzünlü durumumuza rağmen; söz konusu tabelaları, plakaları çoğaltalım ve hatta bence daha büyük bir adım atalım. Mademki karşılıksız olarak “hep destek, tam destekle yola devam”, ediyoruz ve gümüşün de ak bir maden olduğundan hareketle Gümüşhane isminin “AKHANE” olarak değiştirilmesi için bir kampanya başlatalım. Bakın o zaman iller arasındaki kalkınmışlık sıramız nasıl yükselecek, milli gelirden aldığımız pay nasıl artacak, işsizlik nasıl azalacak, esnafın işleri nasıl düzelecek ve eğitimin sorunları nasıl çözülecek. Haydi rasgele..

 

 

SON UMUT-ESKİŞEHİR

            Dünyaya yalnız ve hiçbir şeysiz geliyor ve yine yalnız ve hiçbir şeysiz gidiyoruz. Amacım felsefi tartışma yapmak değil, sadece son yıllarda iyice belirginleşen mal, mülk ve para hırsının dünyayı ve daha yakından ilgilendiren boyutuyla ilimizi ve bizleri ne hale getirdiği gerçeğini tekrar hatırlatmak istiyorum. Maddi hırsın etkilerini hayatın her alanında bütün çıplaklığı ile görüyoruz ama ben özel olarak mimari ve yaşam kültürümüze etkilerini değerlendirmek istiyorum.

            Yaşım gereği çok daha eskileri hatırlamıyorum, ama en azından Gümüşhane’nin çocukluk dönemime ait en güzel yanı olarak; nispeten yeşilliğini ve güzelim bahçelerini içim burkularak hatırlıyorum. Bizler belki de bu son dönemi kenarından yakalayabilen şanslı nesildik. Bahçelerde oynadık, meyvelerini yedik ve bu ortamın huzuru ve güzellikleri ile büyüdük.

Sonra olan oldu, mal ve rant hırsı kenti esir aldı, yerel yönetimlerin de buna çanak tutmasıyla o güzelim bahçeler anıları ile beraber birer birer yok oldu. Şehir merkezinde bahçelerden eser kalmadı. Son olarak Karşıyaka Mahallesi de bu furyaya teslim edildi. Kalan son bahçelerden şimdi ucube gidi beton yığınları yükseliyor. Yok olan sadece bizlerin anıları değil, aslında gelecek nesillere ait güzellikler ve umuttur.

Şehir plancılığından asla nasibini almayan uygulamalar ve her yere kat ve daire, yani rant gözlüğü ile bakılmasının korkunç sonucu ortada. Son derece çarpık, plansız, estetik ve zarafetten uzak çirkin bir yapılaşma maalesef kente hakim olmuştur. Bazı eski konakların restorasyonunda emeği geçenleri kutluyor ve tebrik ediyorum, ancak şehir içinde az sayıda kalan eski konaklar da, maalesef bu çarpık yapılaşmanın arasında kaybolmuş durumdadır. Şehrin mimari dokusu geri döndürülemeyecek tarzda tahrip olmuştur.

Ülkemizde Amasya, Amasra, Beypazarı gibi tarihi dokunun muhafaza edildiği yerleşim bölgelerine gıpta ile bakarken, ilimizin özgün mimari ve tarihi doku kimliğinden artık söz etmek maalesef imkânsız. Şimdi elimizde son bir şans var “ESKİŞEHİR/SÜLEYMANİYE”.

Özellikle tarihte gayrimüslimlerin yaşadığı bölgeleri SİT alanı kapsamına alarak, sözde koruma çabalarını içeren SİT Alanı uygulamalarının, bilinen maksatları dışında küresel bir planın parçası olan boyutlarına bir başka sefer değinme niyet ve maksadımı saklı tutarak konuyla ilgili önerilerimi somutlaştırmak istiyorum.

1.  Eskişehir; Gümüşhane’nin tarihi ve özgün mimarisi esas alınarak ve sadece standart Gümüşhane Konağı tip ve renk uygulamasında yapılardan oluşacak şekilde, bir bütün halinde planlanarak imara açılmalı ve bu plandan asla taviz verilmemelidir.

2.  Planlama; halkın katılımını ve onayını da alacak tarzda, bir ulusal ölçekli yarışma sonucunda en uygun ve özgün şehir planının seçilmesi şeklinde gerçekleştirilmelidir.

3.  AB’nin tarihsel nedenlerle muhtemelen soğuk bakabileceği böyle bir projeye gerekli maddi kaynak, yerli ve milli sponsorlarca sağlanmalıdır.

Evet; eğer yanımızda bir şey götüremeyeceksek; arkamızda, insana ve kültürümüze yakışır eserler bırakmanın haklı onur ve gururunu yaşamamız mümkün. Tabi ki bu kolay değil, çaba, emek, enerji, iyi niyet ve sabır gerektiriyor. Öncü olmayı, zamanın arkasından kovalayan değil, ona yön veren uzun dönemli bir bakış açısı ve ufku zorunlu kılıyor. Oysa “saldım çayıra Mevla’m kayıra” anlayışı ne kadar kolaycı bir yaklaşım ve bir o kadar da karlı. Uzun vadeli işler galiba biraz boş işler. En iyisi biz kendi kısa süreli çıkarlarımıza bakalım, şehrin geleceği ve gelecek kuşaklar mı? “inşallah” iyi olur.